Prof. Dr. Nermin Çelen, şu değerlendirmeleri yaptı:
“Çocuklar, bu süreçte huysuzluk, uyku bozukluğu, yemek yememe gibi alışagelmişin dışında bazı davranış değişiklikleri içine girerler. “Ya kazanamazsam?”, “Ya anne ve babam çok üzülürse”, “Öğretmenlerim ve arkadaşlarım bana ne der?” şeklindeki düşünceler, çocukların alışagelmiş yaşantılarındaki konfor alanlarını bozmasına neden olur.
Öncelikle çocukların, bu sınavın hayatlarının son sınavı olmadığını bilmeleri gerekmektedir. Burada ebeveyn ve öğretmenler de bu durumun farkında olmalıdır. Çocuğa bu sınavın her şeyin sonu olmadığını anlatmaları ve hatırlatmaları kaygının yönetilmesinde önemli rol oynar. Hayatta kimi zaman başarısızlıkların da yaşanabileceği anlatılmalıdır. Bu, sonrasında sınav sonucunu kabul etmeyi daha kolay hale getirebilir.
Ebeveynler için tavsiyeler:
- Kendi kaygınızı çocuğunuza yansıtmamaya çalışın.
- Sonuç odaklı değil, emek odaklı destek verin.
- Başkalarıyla kıyaslama yapmaktan kaçının (“Ali Bey’in oğlu senden daha fazla çalıştı” ya da “Bak Ayşe Hanım’ın kızı kaç puan almış” gibi kıyaslamalar yapılmamalıdır)
- Çocuğunuza sadece başarıları değil, hayatta yaşanan başarısızlıkların da doğal olduğunu anlatın.
- Sınav sonucundan bağımsız olarak onu sevdiğinizi ve desteklediğinizi hissettirin.
- Sürekli sınav konuşmak yerine günlük yaşamın doğal akışını koruyun.”
